De casus: Moniek, een voorbeeld uit het Verkennend Gesprek
In het Verkennend Gesprek kijken professionals samen met een inwoner wat die nodig heeft om verder te kunnen. Niet de klachten staan centraal, maar het verhaal van de persoon zelf. Hieronder lees je een voorbeeld van zo’n gesprek.
Moniek* (42): zoeken naar rust en houvast in een lastige periode
Moniek is moeder van drie jonge kinderen. Onlangs is ze gescheiden van haar partner, die nu een nieuwe relatie heeft. De gezamenlijke koopwoning staat alleen op zijn naam, waardoor Moniek zonder eigen woonruimte zit. De relatie tussen de ouders is vijandig en gespannen.
Moniek heeft geen vaste slaapplek. Soms kan ze ergens logeren, maar dat voelt onzeker. Naar de daklozenopvang wil ze niet. Daar voelt ze zich daar niet veilig. De angst om haar kinderen kwijt te raken zorgt ook voor veel stress. Door alles wat er speelt heeft ze zich ziek gemeld op haar werk.
Moniek vertelt dat haar sociale netwerk klein is, terwijl ze juist nu steun nodig heeft.
Wat naar voren komt in het gesprek
Tijdens het Verkennend Gesprek vertelt Moniek dat haar sociale netwerk klein is, terwijl ze juist nu steun nodig heeft. Ze ziet dat ze zich snel afhankelijk opstelt in relaties, waardoor vriendschappen moeilijk opbouwen. Ook bespreken we uitgebreid wat het einde van haar relatie met haar doet en welke gevolgen dat heeft in haar dagelijks leven.
Samen met de professionals verkent Moniek welke ondersteuning in de verschillende domeinen mogelijk is:
- Ggz: behandeling voor haar afhankelijke gedragspatronen.
- Sociaal team: ondersteuning bij het vinden van tijdelijke verblijfsmogelijkheden en een plek om haar kinderen te ontmoeten.
- Steunpunt Zelfregie & Herstel: hulp bij het opbouwen van een sociaal netwerk en deelname aan herstelgerichte activiteiten.
Keuzes maken: wat heeft nu prioriteit?
Moniek en de professionals zien dat er veel uitdagingen tegelijk spelen. Niet alles kan direct worden opgelost. Daarom kiezen ze samen twee eerste prioriteiten:
- Meer ontspanning in het contact met haar kinderen.
- Peer support – contact met anderen die vergelijkbare ervaringen hebben.
Er worden afspraken gemaakt over de volgende stappen en wie Moniek daarbij begeleidt.
Na afloop ontvangt de huisarts een kort verslag van het gesprek en de contactgegevens van de betrokken professionals.
*Moniek is niet haar echte naam.